ایرانگردی - پیش به سوی فارس - 6 فروردین 1394
ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٤  کلمات کلیدی: استان هرمزگان ، استان فارس

پیش به سوی فارس - 6 فروردین 1394

بندرعباس رسیدیم. آخرین بار حدود 6 سال پیش در این شهر بودم

خیلی تغییر کرده است و آثار مدرنیته در شهر بسیار به چشم می آید.

مغازه های شیک، کالای لوکس، خیابانها و میدانهای زیبا و ...

به همراه مسافران نوروزی با تعداد بسیار بالا باعث شده بود ترافیک وحشتناکی

در شهر وجود داشته باشد و با 2/5 ساعت شهرگردی توانستیم منزل یکی از بستگان 

را بیابیم و پس از دیدار مفصل و خنده فراوان، شب را در آنجا به صبح رسانیدیم.


 پس از صرف صبحانه، شازده را برای درک خلیج فارس، به کنار ساحل بردم.

 

شهر را ترک کردم و به سمت شمال آمدم، گنبد نمکی سرچاهان(احتمالا) در مسیر 

تماشایی بود.

 

عکس از سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور

 

گنبدهای نمکی، پتانسیل بالای معدنی از نوع نمک، پتاس، گچ، کانیهای رادیواکتیو

نفت، آهن و ... دارد. به گنبدهای نمکی جنوب ایران که در گستره 150 هزار کیلومتر

مربعی از بندرعباس تا کازرون امتداد دارند بعلت علت تکتونیکی، دیاپیر میگویند.


در طول مسیر، نخلستانهای زیبا را نیز از نظر گذراندیم.

 

به سمت حاجی آباد و سیرجان نرفتیم و مسیر را به سوی غرب ادامه دادیم،

بعد از سه راهی گهکم بنایی کهن نظرم را جلب کرد که بدون توقف راهم را ادامه دادم.

اینجا کجا بود؟

 

امامزاده اسماعیل(ع) در بالای ارتفاع مشرف به روستای طاشکوئیه دیدنی بود.

 

داراب با باغهای مرکبات خود به استقبالمان می آید.

 

وقت محدود است و فقط به بازدید کوتاه از امامزاده سید ابوالقاسم میرسم.

 

دارابگرد هم بی خیال میشوم.

 

سروستان و کاخ زیبایش را نمیبینم و رهسپار شیراز میشوم.

 

 تمام این ندیدنها برای دیدن دریاچه مهارلو بود.

 

 چون یک جاذبه زمین شناختی است.

 

چون مه گرفته است.

 

چون کم آب است.

 

چون پر از نمک است.

 

 چون بلورین است.

 

چون قرار است به خاطر نمکهایش مانند تالاب میقان، زجر کش شود.

 

ادامه دارد ...